هیچ نگو!

تا نگویم...

shadow: از این نیست تر،از این هیچ ترم نکن...

از کُجا شروع کنیم؟

قصهِ عشق را ؛

از وفاداریِ من

یا

بی وفاییِ تو...

تو بیا عاشقانه شو!

من خودم شعر میشوم...

من همه دارمُ

تو ندارم !

طلوع ِ تو...

نزدیک است!

و غروب من نزدیک تر...

و "تو" چه میدانی در این سالهایِ انتظار،

بر مَن چه گذشت؟

و "تو" چه میدانی، اگر این بار عاشقانه و لوندانه هم که بیایی!

از این من!

نه حالی مانده تا

فراموش کند

روزهایِ نبودنت را؛

و نه جانی مانده تا

در آغوش بگیرد

بودنت را !

من...

دیگر نه تویی میخواهدُ

نَه غیرِ تویی...

این من

فقط هیچکَس میخواهد و بس!

نَبودی ببینی

ضجه هایی که برای ِ تو بودُ

تو برایِ هر کَسی غیر از من!

تو بگو ؟!

که در تمام ِ این سالها کسی؟ شکیباتر از من، در زندگی ِ تو بود؟

شکیباتر از من ؟

بود؟

بود؟!

بود...

shadow: گفته بودم بیقرارم ؟

سنگ که نبودم ، نشکنم ...!

shadow: جادوی ِ چشمانت دروغی بیش نبود !

زندگی آبی بود ،

دل ِ من دریایی!

و تو تنها ماهی ِ قرمز ِ تنهایی ِ من...

ولی

زندگی آبی نماند ، دریا کنار ِ دل نماند

ماهی کنار من نبود!

من کنار ِ تو نبود ،

تو کنار ِ من نماند...

کجا بودی که پیدایت نکردم

کجا بودم که پیدایم نکردی!

کجا بودیم که من با تو سوا بود

دلم با این دلت هر دم جدا بود...

نشد "باهم" کنار هم بمانیم

برای هم فقط از عشق بخوانیم

شویم مستان تر از مستانِ عالم

شراب حافظی هر دم بنوشیم

بنازم قسمتم را در جوانی!؟

که حسرت پشت حسرت مالِ من شد..

دلم از این همه حسرت گرفته

بیا و مرهمی بر من عطا کن...

در این هوای ِ سرد ِ بارانی...

دنج تر از آغوشِ تو نیست!

عاشقانه می بویَمتُ

همه چای های ِ شاعرانه را کنار می زنمُ

همه ِ تو را مینوشم...

وقتی تو را دیدمُ

عِشق آغاز شد...

همه چیزش را به جان خریدم!

از فراموش شدنم بگیر تا به پای ِ تو سوختَنَم...

shadow: عجیب این رابطه سرد ، مرا سوزانده...